#1 Cel szkolenia
Zaznajomienie uczestników z regulacjami prawnymi i uprawnieniami związanymi z funkcją społecznego inspektora pracy oraz wyposażenie ich w narzędzia potrzebne do skutecznego i zgodnego z prawem pełnienia tej roli — od planu pracy, przez przegląd warunków pracy, po udział w postępowaniu powypadkowym.
#2 Odbiorcy szkolenia
Osoby, które już pełnią albo dopiero obejmą funkcję społecznego inspektora pracy: zakładowi, oddziałowi i grupowi inspektorzy. Szkolenie przyda się również członkom zakładowych organizacji związkowych i pracownikom służby bhp, którzy współpracują z inspekcją społeczną na co dzień.
#3 Wielkość grupy
Do 15 osób w grupie. Przy większej liczbie warsztat przestaje działać — nie starcza czasu, żeby każdy przepracował swój przypadek.
#4 Czas trwania
Całkowity czas trwania szkolenia to 24 godziny dydaktyczne. Możemy je przeprowadzić stacjonarnie albo w formie mieszanej (blended learning) — na przykład dwa dni zdalnie i jeden dzień stacjonarnie — albo w innym układzie dopasowanym do grafiku zakładu.
#5 Pracodawco!
Zapewnienie społecznym inspektorom pracy szkolenia jest obowiązkiem zakładu pracy. Sprawnie działająca inspekcja społeczna to nie kolejna kontrola, tylko drugi zestaw oczu w zakładzie — uwagi zapisane w zeszycie zaleceń zwykle wychodzą taniej niż wypadek albo kontrola Państwowej Inspekcji Pracy. Przyjeżdżamy do Ciebie i ustalamy termin pod ruch zmianowy.
#6 Program ramowy
- Skąd bierze się mandat inspektora — ustawa o społecznej inspekcji pracy, tryb wyboru, kadencja i to, czego pracodawca zrobić nie może.
- Uprawnienia i ich granice — wstęp do pomieszczeń, wgląd w dokumenty, żądanie informacji; gdzie kończy się kompetencja inspektora.
- Plan pracy na kadencję — jak go ułożyć, żeby nie był fikcją, i jak rozliczyć się z niego przed załogą.
- Przegląd warunków pracy — przygotowanie obchodu, na co patrzeć na stanowisku, jak zapisać ustalenia.
- Zeszyt zaleceń — kiedy uwaga, kiedy zalecenie, jak je sformułować, żeby dało się je wykonać, i co dalej, gdy pracodawca się nie zgadza.
- Rozpoznawanie zagrożeń — czynniki szkodliwe, uciążliwe i niebezpieczne widziane okiem inspektora, nie behapowca.
- Ocena ryzyka zawodowego — jak ją czytać, o co dopytywać i po czym poznać, że dokument rozjechał się z rzeczywistością na hali.
- Wypadek przy pracy — udział w zespole powypadkowym, prawo do zdania odrębnego, dokumentacja.
- Współpraca — z pracodawcą, ze służbą bhp, ze związkami zawodowymi i z Państwową Inspekcją Pracy.
#7 Metody i środki dydaktyczne
To warsztat, nie wykład. Uczestnicy pracują na przypadkach z własnych zakładów: układają fragment planu pracy, formułują zalecenie, analizują protokół powypadkowy i szukają luk w ocenie ryzyka. Krótkie wprowadzenia teoretyczne przeplatamy pracą w grupach, dyskusją i scenkami — bo najtrudniejsza w tej funkcji nie jest znajomość przepisu, tylko rozmowa z pracodawcą, który czegoś zrobić nie chce. Każdy uczestnik dostaje komplet materiałów i wzory dokumentów.
#9 Podstawa prawna
Ustawa z dnia 24 czerwca 1983 r. o społecznej inspekcji pracy — określa zadania i uprawnienia społecznych inspektorów pracy, tryb ich wyboru oraz obowiązki zakładu pracy wobec inspekcji społecznej, w tym obowiązek zapewnienia szkolenia. Uzupełniająco: art. 2373 i dział dziesiąty Kodeksu pracy.